December 19, 2008
About
5 Comments
Those of you who can speak Thai will know where I’m going with t้his one.
ตัวเงินตัวทอง
Swearing in Thai is not something I would recommend and probably wouldn’t normally include here. However, I’ve been asked twice recently to explain why a Thai person wouldn’t translate (or even say) the word to refer to water monitor (a species of monitor lizard found in Thailand) to them. So I looked it up on Wikipedia and found this interesting entry which I translated for one of them.
ในสมัยอดีต ชาวบ้านมักจะเลี้ยงไก่ไว้ในบริเวณบ้าน ตัวเหี้ยมักจะมาขโมยไก่ของชาวบ้านลากไปกินในน้ำ ทำให้เป็นสัตว์ที่ผู้คนเกลียดมาก จนถูกนำมาใช้เรียกคนไม่ดี และกลายเป็นคำด่าทอมาจนปัจจุบัน อีกคำหนึ่งที่ใช้ด่าทอกันก็คือ “อีดอก” ก็เพราะว่าลายบนตัวเหี้ยนั้นจะเป็นลายดอก (ไม่เหมือนกันกับตะกวดหรือสัตว์ตระกูลเดียวกันที่มีลายเป็นลายอื่นๆ ไม่ใช่ลายดอก) [ต้องการแหล่งอ้างอิง] คำนี้จึงเป็นคำด่าผู้หญิงที่ประพฤติตนไม่ดี อนึ่ง มีความเชื่อว่าถ้าเหี้ยขึ้นบ้านใคร บ้านนั้นจะมีแต่ความโชคร้าย จึงเปลี่ยนชื่อเรียกให้ฟังมีสิริมงคล โดยเรียกว่า “ตัวเงินตัวทอง”
In the past villagers often raised chickens in their gardens and water monitors (dtua hiia) would take them off and eat them in the water, which lead to people hating the animal so much that they began using the term to refer to bad people. A convention which continues to the present day.
Another phrase which Thai people use as a curse word is “ee dohk” because the colouring on a water monitor is like flowers - dohk means flower - (unlike other types of monitor lizard or animals in the same family which have other colourings).[citation needed] This phrase therefore is now used when cursing a female who behaves badly. Furthermore, there is the belief that if a water monitor climbs up into sommeone’s house, that house will be brought nothing but bad luck. So, the term used to refer to monitor lizards has been changed to a more fortunate one “dtua ngern dtua tong”.
So the translation for the first phrase is often something like ‘despicable person’ although that doesn’t quite do it justice but think of the worst thing you could call someone in English. The word dtua incidently means body (the classifier for chairs, tables and in this case animals) so what you’ll actually hear is just hiia or prefixed with the word aiy or ee (as in ee dohk).
Aiy is an insulting word to refer to a man and ee a female. The phrase ee dohk or ee dohk tong (flower/golden flower) is basicallly used to mean slut. Dtua ngern dtua tong just means silver and gold animal so as to avoid using an unpleasant or unlucky word, but could again be turned around to be used by a friend making fun of you.
I obviously don’t recommend anyone using any of the phrases, but you won’t have to listen out too hard before you hear them again. Young people use the phrases a bit more sparingly and, of course, it’s less insulting amongst friends. It’s much worse when used with people you don’t know.
November 12, 2008
About
No Comments
The Bureau of Education Testing has released a document ประกาศรายชื่อ เลขที่นั่งสอบ และห้องสอบในการสอบวัดระดับความสามารถในการใช้ภาษาไทย (Competency Test) สำหรับชาวต่างประเทศ with details of the seat numbers and room numbers for all the applicants. There will be 8 rooms each with 30 people in (a slight improvement over the one room last year). In the afternoon there will be 12 rooms each with 20 people for the speaking section.
At the end of the list of names there are the exam rules, pretty standard stuff.
I’m still feeling a little underprepaired but as anticipation sets in hopefully I’ll pull my finger out and do some revision.
Good luck everyone!
November 11, 2008
About
No Comments
Sorry it’s been a while. I’ve unfortunately been a little busy at work and not as busy studying as I would have liked.
The good news is I’ve registered for the new competency test. The webpage http://bet.obec.go.th/competency/applicants/apply appears to still be open, but I was under the impression that registration was only open until the 20th of Oct.
You’ll notice that despite the modern look of the site it still requires that you write your father’s name in Thai and your home address (because being a foreigner in Thailand means that you actually live somewhere else, right?)
I was starting to lose faith in my teacher as I didn’t feel we were really getting anywhere with our lessons. Part of the reason I haven’t uploaded any homework for a while is that I didn’t feel it was really helping me learn anything and I have been a little dissapointed with the seeming lack of thought put into the choice of assignments by my teacher. Thinking up a random essay title and telling me to try and write it from memory even though we haven’t actually been studying anything that might assist me writing it is a bit pointless as far as I’m concerned. As well as this, essay writing, although very important in the old P6 exam, is really only one writing skill and hopefully one the new test will stear away from.
My teacher has been trying her best recently in class though in setting my exercises more similar to what she believes will be in the new test. It is difficult for everyone, of course, because no one is 100% sure exactly what the new test will be like.
The test is at the end of the month and I’ll be honest I’m not as confident as I was last year. My main concern is spelling, but I’m hoping that if I spend the next couple of weekends cramming then I’ll be OK.
September 4, 2008
Homework
1 Comment
So here is the homework assignment I handed in last week (lesson details to follow shortly), I was happier with this than I was my previous one, although my teacher did say that it was missing a clear introduction. Still, stylistic errors I can deal with.
ความเชื่อของผม
พ่อแม่ของผมไม่เคร่งศาสนาเหมือนคนอังกฤษหลายคน แต่ถ้าใครถามแม่ของผมว่า “คุณนับถือศาสนาอะไร” แม่อาจจะพูดว่า นับถือสาศนาคริสต์ คนอังกฤษส่วนมากจะบอกว่าเป็นคริสเตียน แต่ในปัจจุบันนี้ที่ประเทศอังกฤษคนที่เคร่งสาศนามีน้อยและมีคนอังกฤษไม่น้อยที่ไม่เชื่อพระเจ้า แม้ว่าจะพูดหรือเขียนว่าเป็นคริสเตียน ในความคิดของผมศาสนาในประเทศอังกฤษเป็นธรรมเนียมมากกว่าเป็นความเชื่อ
เวลาผมเป็นเด็กผมไปโรงเรียนโรมันคาทอลิก ดังนั้นผมต้องไปโบสถ์และฟังนักบวชที่เป็นอาจารย์ที่โรงเรียน ตอนนั้นผมคิดว่าสาศนาเป็นสิ่งที่ดี แล้วตอนนั้นผมยังไม่มีความรู้เกี่ยวกับศาสนาอื่น หรือความเชื่อที่อื่นที่แตกต่างกันกับศาสนาคริสต์
เมื่อผมโตแล้วไม่มีใครบอกให้ผมต้องนับถืออะไร ตอนนั้นผมคิดว่าเรื่องที่นักบวชเล่าให้ฟังที่โรงเรียนไม่ต้องเป็นความจริง แต่โลกใบนี้คงจะมีพระเจ้าเท่านั้นที่สร้าง
แต่เดียวนี้ผมเริ่มสนใจวิทยาศาสตร์ โดยเฉพาะวิวัฒนาการ เรื่องนี้ทำให้ผมคิดว่าศาสนาเป็นสิ่งที่ไม่จำเป็น
เพราะฉะนั้น ถ้าใครถามให้ผมว่า “คุณนับถือศาสนาอะไร” ผมมักจะตอบว่า “ผมนับถือวิทยาสาตร์”
September 4, 2008
Thai Language Lessons
1 Comment
Sorry for the delay again, but I’ve been busy at work. I’ve got some time off now so you’ll see a few updates over the next couple of days.
In my lesson two weeks ago we started by continuing with the module old book. I suggested the chapter on Buddhism in Thailand, not so much because I’m interested in it (I’m certainly not religious), but rather because it’s one of those issues that, like it or not, comes up frequently in daily life here. We talked and, for the most part, agreed with each other. This lead into the choice of homework assignment “ความเชื่อของผม” (My Beliefs).
After this, because my teacher had asked me if there was any other material that I’d be interested in studying, we looked at the preface to พันธ์หมาบ้า (Mad Dogs and Co.) written byชาติ กอบจิตติ Chart Korbjitti in 1988. An English translation of the book can be found over at www.thaifiction.com. Edit: Thanks to Rikker for correcting my previous mistake re Chart Korbjitti’s SEA Write win.
The preface to the book was basically an warning for all the bad language, violence etc in the book. He relates the story to previous experiences from his teenage years and comments that whilst he doesn’t wish to apologise for his work, he doesn’t suggest imitating it either.
The story, despite being fiction is based on events and people from his youth, some of whom have passed away. There were one or two words and phrases which I liked so I’ll include them here.
วัยรุ่น [ADJ] teenage; adolescent; boyish; girlish; juvenile; immature; young
วัยคะนอง [N] wild age; age of high-spirits years
เสียชีวิดไปไม่ถึงวัยอันควร died before their time
คนที่อยู่ข้างหลัง the people left behind
August 24, 2008
Homework
No Comments
After talking about Bangkok during last week’s lesson my teacher gave me the title คนที่อยู่กรุงเทพ “People That Live in Bangkok” to write about. I handed it in at the start of Friday’s lesson and here it is, after corrections. I wasn’t particularly happy with this one, not so much incorrect, but not a great piece of writing.
คนที่อยู่กรุงเทพ
กรุงเทพมหานคร หรือที่ชางต่างชาติเรียกว่า “บางกอก” เป็นเมืองหลวงของประเทศไทย ที่มีพลเมืองประมาณ ๑๐ ล้านคน และชาวต่างชาติหลายคนที่มาเป็นนักท่องเที่ยวเพื่อธุระกิจ
นอกจากเป็นเมืองหลวงของประเทศ กรุงเทพฯ เป็นศูนย์กลางการคมนาคม การค้า การธุระกิจ การศาสนา การศึกษา และการเมืองเป็นต้น เนื่องจากกรุงเทพฯเป็นกลางจึงมีทั้งคนไทยและชาวต่างชาติมาอาศัยที่กรุงเทพฯ และทำให้เมืองนี้มีวัฒนาธรรม และความเป็นอยู่ที่แตกต่างกันกับเมืองอื่นในประเทศ
สิ่งที่ทำให้ผมรู้สึกประทับใจก็คือ ในหนึ่งวันจะมีโอกาสเห็นสภาพคนและสถานที่ ที่แตกต่างกันมาก จะเห็นวัดที่สวยมากและสลัมที่สกปรก จะเห็นคนขอทานข้างนอกห้างสรรพสินค้าใหญ่ๆ นัดท่องเที่ยวและนักธุระกิจเดินผ่านพ่อค้าแม่ค้าที่ขายผลไม้หรืออาหารถูกๆ
นี่เป็นสิ่งที่น่าสนใจสำหรับผมเพราะว่าผมมาจากประเทศที่พัฒนาแล้ว ที่นั่นมีคนจนและคนรวย มีเมืองใหญ่และชนบท แต่ความจริงคือ ชีวิดของคนที่อยู่ประเทศที่พัฒนาแล้วไม่ค่อยต่างกันมาก ถ้าเราเปรียบเทียบกับคนที่อยู่ที่นี่
ในความคิดของผมเรื่องนี้เป็นสิ่งที่น่าสนใจสำหรับผม แต่มันเป็นเรื่องที่อันตรายสำหรับวัฒนธรรมไทยและชีวิดความเป็นอยู่ของคนไทยบางคน เพราะว่าเวลาคนที่ไม่ค่อยมีเงินมาอยู่กับคนที่รวย เขาจะรู้สึกไม่พอใจกับชีวิดของเขาแม้ว่ารายได้ของเขาอาจจะพอกับ ค่าครองชีพ
สมัยนี้เด็กที่กรุงเทพฯเริ่มฟุ่มเฟือยชอบเลี้ยงแบบคนอื่น โดยเฉพาะดาราและคนรวย ผมก็เลยอยากให้พวกเขารู้ว่า เขาไม่ต้องเอาอย่างใคร ต้องคิดเองและฟังพ่อแม่เท่านั้น และเงินไม่ใช่สิ่งที่สำคัญมากเหมือนอย่างที่เขาคิดตอนนี้
กรุงเทพฯตอนนี้ เปลี่ยนแปลงจากเดิมมาก ไม่ว่าจะเป็นสภาพแวดล้อม คน ธรรมเนียมและวัฒนธรรม สภาพที่อยู่อาศัย เป็นต้น
August 23, 2008
Thai Language Lessons
No Comments
Sorry for the delay in updating but last week was a busy week at work so you’re getting a double dose this week.
My third lesson (12th of August) was fairly straightforward; after handing in my homework (ชาวนา) and correcting that we continued through the school’s module 5 book. We read the 2 chapters on Bangkok กรุงเทพมหานคร as well as the chapter on Chiangmai เชียงใหม่. We spoke about life in Bangkok, work etc. Nothing that exciting.
One thing we did do was go through some vocabulary. I’ve always thought that my biggest weakness with the Thai language is my relatively small active vocabulary, so I asked during my second lesson for my teacher to help me with this. Her suggestion was to give me a few headings each week and have me come up with some vocabulary related to it. Not the most imaginative idea, but successful nevertheless.
This is what I came up with (mostly basic vocab, often included because I’m woried I might have forgotten it or forgotten how to spell it):
ตลาด Market/Market Place
การค้า การค้าขาย business,trade,commerce
ขนของ move things/load things
จัดของ arrange things (as in a market trader bringing and arranging their goods)
ต่อราคา v. bargain
พ่อค้า merchant,trader (male)
แม่ค้า market woman, female shopkeeper
ลูกค้า customer, client
การทำวิจัยตลาด market research
อัตราแลกเปลี่ยน exchange rate (drifting off topic now, I know)
กีฬา Sport
การพักผ่อนหย่อนใจ recreation, relaxation, amusement
การแข่งขัน competition, contest (think sports)
ประกวด contest, compete, contend (think beauty pageant)
ผู้ชนะ winner
ผู้แพ้ loser
รางวัล prize,award
ถ้วยรางวัล trophy,cup
เหรี่ยญรางวัล medal
ผู้ตัดสิน referee
ประตู goal (lit. door)
ลูกโทษ penalty
ตัวสำรอง sub
อาหาร Food
เปรี้ยว sour
หวาน sweet
ขม bitter
จืด tasteless
ปิ้ง v. toast
ทอด fry
ต้ม เดือด boil (the difference apparently is that the first you start from cold)
เตา stove
กะทะ frying pan
เน่า rotten, spoiled
สด fresh
บด crush, grind
คน stir
นึ่ง cook with steam
อากาศ Weather
ฟ้าร้อง thunder
ฟ้าแลบ lightning
สายฟ้า thunderbolt
ลูกเห็บ hail, hailstone
หมอก fog
การพยากรณ์อากาศ weather forecast
สูญเสียน้ำ dehydrate
ผิวเกรียมแดด sunburnt skin
อากาศพิษ polluted air, pollution
ชื้น humid
แห้งแล้ง be dry, arid
August 12, 2008
Homework
No Comments
As you can see, I’ve been busy. Today was Mothers’ Day วันแม่ in Thailand, so I was off work. As my teacher will be leaving Bangkok for a few days on Thursday we decided to use today as a study day. Consequently, I had to do this before going to study this morning so it was a bit rushed. Anyway here is assignment 2 (after corrections).
ชาวนา
ชาวนา คือ บุคคลที่มีอาชีพปลูกข้าว ซึ่งได้ชื่อว่าเป็นกระดูกสันหลังของชาติ คำกล่าวมานี้เป็นความจริงเพราะว่าข้าวเป็นอาหารหลักของประเทศไทย นอกจากนี้ข้าวเป็นสินค้าออกของไทยที่สำคัญมากสำหรับเศรษฐกิจไทย
ใครที่มาอยู่เมืองไทยและเรียนภาษาไทยจะทราบว่าข้าวเป็นสิ่งสำคัญอย่างไร เพราะว่าคนไทยมักจะทักทายกันว่า “กินข้าวหรือยัง” เป็นประจำ แล้วเวลาคุณถามคนไทยว่าชีวิตของคนไทยเป็นอย่างไร มักจะคิดถึงคำกล่าวนี้ “ในน้ำมีปลาในนามีข้าว” แต่ผมรู้สึกว่าคนไทยสมัยนี้ โดยเฉพาะคนที่อาศัยอยู่ในเมืองลืมว่าปลากับข้าวมาจากไหน
ชาวนาทำงานหนักตั้งแต่เช้าถึงค่ำตลอดปี เพราะหลังจากฤดูกาลเก็บเกี่ยวประจำปีแล้ว พวกเขาก็จะเริ่มปลูกข้าวนาปรัง หรือพืชเศรษฐกิจอื่นๆ ต่ออีก หรือไม่ก็เลี้ยงสัตว์หลายชนิด เช่น วัว ปลา และเป็ด เป็นต้น
แต่มีเหตุหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำให้อาชีพนี้ลำบากยากขึ้น ทุกคนรู้ว่าตอนนี้ค่าครองชีพของคนไทยเริ่มสูงขึ้น แต่ข้าวเปลือกมีราคาตกต่ำ นอกจากนี้มีเรื่องสิ่งแวดล้อมที่คุกคามอาชีพชาวนาก็คือขาดแคลนน้ำสำหรับการปลูกข้าวนาปรัง และการก่อสร้างที่อาจทำให้น้ำเป็นพิษ
แต่สิ่งที่อันตรายมากคือความคิดของคนไทยสมัยนี้ ที่ไม่นิยมเป็นชาวนาแต่ชอบไปหางานในโรงงานหรือในเมืองจนลืมไปว่าข้าวที่กินอยู่ทุกวันนี้มาจากใคร เพราะฉะนั้นรัฐบาลควรจะยกย่องชาวนา และควรให้ทุกคนสำนึกถึงผู้ที่เลี้ยงทุกๆ คน ในประเทศ และในโลก
August 10, 2008
Thai Language Lessons
2 Comments
Yesterday I had the second private lesson towards the new Thai competency test. First, I handed in my homework assignment and my teacher corrected it. Some of it sounded a little bit unnatural so was reworded, but nothing major.
We then, as we had previously decided, started going through the old course books from the school that I had used in my first month of study there (I had skipped the first 4 modules so this was module 5).
Module 5 at the school is basically reading comprehension; a collection of short stories, mostly connected to Thai culture with titles such as “The Weekend Market”, “The Chaophraya River” etc.
Back when I studied them the first time we would read one over about 5 hours, stopping to discuss the texts and the vocabulary and grammatical structures within them. Yesterday we read four of them:
ผลไม้ไทย Thai Fruit
กล้วย Bananas
ข้าวและชาวนา Rice and Farmers
ชีวิตตามลำน้ำ Life Along the Waterways
You’ll notice a slight culinary theme to most of the topics, hence the title of this post, เรื่องกินเรื่องใหญ่ rêuang gin rêuang yài meaning, basically, The issue of eating is a big issue. You might also wonder why they included a story about bananas, but if you take a look at this website you’ll realise the importance of this particular fruit in Thai culture.
As we read through the texts, my teacher asked me questions and we chatted about the various issues that came up. After she asked me what was the first thing I thought of when I thought of bananas and I said studying Thai, we talked about the seemingly over importance that Thais place on food in general conversation.
I mentioned that I used to find it strange when eating a very common dish and being asked the inevitable question อร่อยไหม aroi maai. I explained that back home if I was eating, say a cheese sandwich or a packet of crisps, it would be unlikely that a friend would ask. She, of course, found this unusual but amusing, and this is when I got the title for this post.
So a tip for today, if you find yourself eating, say a banana, and you’re getting frustrated with all the questions, you can say, “ก็เป็นกล้วย” well, it’s (just) a banana.
August 9, 2008
Homework
No Comments
Here is my first homework assignment from last week (after being corrected slightly). I had my second lesson today which I will add more about in the next couple of days. The assignment is titled gaan rian paa-saa tai kong pom , basically “my (experiences) learning Thai”. If you can’t read the script then copy the text into www.thai2english.com for a transcription.
การเรียนภาษาไทยของผม
ภาษาไทยเป็นภาษาหลักของคนไทย ซึ่งมีตัวอักษร ๔๔ ตัว และสระ ๒๑ รูป ทุคคนที่เกิดมาในประเทศไทยเรียน อ่าน เขียน และพูด ภาษาไทย ซึ่งมีครูบาอาจารย์เป็นผู้สอนไม่ว่าจะอยู่ภาคใดในประเทศ
ตอนที่ผมอยู่ประเทศอังกฤษผมมีประสบการณ์เกี่ยวข้องกับการเรียนภาษาน้อย มาก เพราะฉะนั้นเมื่อผมมาเที่ยวประเทศไทยครั้งแรกผมไม่สนใจภาษาไทยเลย ผมคิดว่าภาษาไทยคงจะยากมาก ไม่มีทางที่ผมจะเรียนได้เลย
แต่ตอนที่ผมมาเมืองไทยอีกเพื่อทำงานที่ประเทศไทย ผมเริ่มมีความสนใจในภาษาไทย ผมเห็นว่าคนไทยเป็นคนใจดีมากๆ ชอบพูดกับชาวต่างชาติ แต่ผมเห็นว่าบางคนอายเวลาพูดคุย เพราะว่าไม่มีควเมรู้และความสามารถเกี่ยวกับการพูด การฟังภาษาอังกฤษ ดังนั้นผมจึงตัดสินใจว่า ถ้าผมจะอยู่ที่ประเทศไทย ผมควรจะเรียนภาษาไทย
ตอนที่ความสนใจในภาษาไทยเกิดขึ้นผมอยู่ประเทศไทยได้ประมาณหนึ่งปี มันมีประโยชน์ก็คือ ตอนที่ผมเริ่มเรียนภาษาไทยครั้งแรก ผมชินเสียงพูดของคนไทยแล้ว นี่เป็นสิ่งสำคัญมากเพราะว่าตอนแรกเราต้องเรียนการออกเสียงภาษาไทย ซึ่งแตกต่างกันกับภาษาของตนเอง
ผมซื้อหนังสือหล่ายเล่ม และเรียนอ่านเขียนภาษาไทยเอง แต่หลังจากนั้นหนึ่งหรือสองปีผมเห็นว่าความสามารถของผมไม่ดีขึ้น เพราะแะนั้นผมจึงลาออกจากงานเพื่อเรียนภาษาไทยกับครูไทยในโรงเรียนภาษา ผมเรียนในโรงเรียน ๕ เดือน และเรียนพิเศษกับครูไทยราวๆ ๕ หรือ ๖ เดือน จนผมสอบความรู้ภาษาไทยเทียบชั้นประถมศึกษาปีที่๖ได้
ผมคิดว่าการเรียนภาษาไทยมีประโยชน์มาก ซึ่งเห็นได้จากการพูดคุยกับคนไทย คนไทยมีน้ำใจและใจดีมากเวลาพูดคุยกับชาวต่างชาติ ผมคิดว่าถ้าชาวต่างชาติทุกคนที่อยู่เมืองไทยได้เรียนภาษาไทยเหมือนกับผมก็จะ มีความสุขในการอยู่เมืองไทย และจะรู้ว่าภาษาไทยไม่ยากอย่างที่คิด
« Previous Entries
